Jutro czwarty dzień w domu. Spokój, cisza.. A wcale nie jest lepiej. Czuję sie beznadziejnie. Jestem beznadziejna. Potrzebuje Cię jak tlenu. Nie dałes mi jasno do zrozumienia, czego TY oczekujesz i jak TY to widzisz.. Nie, nie potrzebuje cię. wmawiam to sobie i oszukuję samą siebie. z tęsknoty. zmieniłam plany na weekend, nie chce się z tobą spotkać. udowodnię ci, że nie jestem na każde twoje kiwnięcie palcem. ale.. nie wiem czy będę tak potrafiła. przy tobie czuje się kimś innym, kims lepszym. ale to nie miłość. miłość została w przeszłości, rok temu byłam cholernie szczęśliwa. nigdy wcześniej nie byłam taka, ani nie jestem. dziś było by 14 miesięcy, oficjalnie nie ale dobrze wiesz czemu. tak naprawdę szczerze cię kochałam, sama nie wiem czy dalej nie czuję tego samego. jesteś najwspanialszym chlopakiem na ziemi, i wiem, że stracilam wiele. stracilam tak naprawde wszystko. wtedy caly moj swiat sie zawalil. trudno bylo mi go odbudowac. kawalek po kawaleczku, z dnia na dzien bylo lepiej.. ale kiedy cie widzialam wszystko znowu, od poczatku. ale teraz, przez te pol roku ktore minelo, nawet wiecej, 7 miesiecy, JAKOŚ stoje na nogach, funkcjone, ale bylo ciezko. pomimo wszystko, nadal jest. i przez te 7 miesiecy do nikogo nie poczulam nic takiego jak do ciebie. wiesz? tesknie za twoja czuloscia i pocalunkami. i czuje sie taka bezradna, bezsilna... po raz kolejny zawiodla mnie osoba, ktora obiecywala tego nie zrobic. jest zle. zaluje, ze tak sie stalo jak stalo. moze to poprostu ja jeszcze nie ejstm gotowa, moze ze mna jest cos nie tak. w tym momencie nasuwa mi sie jeden esemes, jaki dostalam ' nie przychodzi ci na mysl, ze o prawdziwa milosc trzeba walczyc, do samego konca? ' a co jesli to byla moja jedyna milosc w zyciu? pierwsza i ostatnia? wole chyba nie wiedziec. ide zapalic i obejrzec film.

You're not alone. I'm here with you. Forever.